باقر عليه السّلام در راه مكه بود با ابى اميه انصارى كه هم كجاوه‌اش بود و او بيك جفت ورشان نگريست در كنار محمل و دست برآورد آنها را دور كند به او فرمود : آرام كه اين پرنده بما خانواده پناه برند ، راستش مارى او را آزار ميدهد و جوجه‌اش را مىخورد هر سال و من از خدا خواستم از اوش باز دارد و خدا پذيرفت . 39 - در مشارق الانوار است : از محمّد بن مسلم كه نزد امام پنجم عليه السّلام بودم و ناگاه دو ورشان در بر او افتادند و بنگى كردند و پاسخى به آنها داد و پريدند گفتم قربانت اين چه بود ؟ فرمود : پرنده‌اى كه بزنش بد گمان شده بود و او برايش سوگند خورده بود و گفته بود نپسندم جز بگواهى مولايم ، محمّد بن على باشد و او آمد بولايت سوگند ياد كرد كه به او خيانت نكرده و باور كرد و كسى بولايت سوگند نخورد جز مگر آدمى كه پر سوگند است و زبونست . 40 - در دلائل طبرى - 134 - بسندش از فضيل بن يسار كه نزد امام ششم عليه السّلام بودم و نگريستم به جفتى كبوتر در برش كه نر با ماده قوقو ميكرد فرمود : ميدانى چه ميگويد ؟ گفتم : نه ، فرمود : گويد اى آرام عروس من خدا نيافريده آفريده‌اى كه دوستترش دارم از تو جز كه جعفر بن محمّد باشد . 41 - در حياة الحيوان از قول جوهرى گفته : حمام نزد عرب پرنده‌هاى طوقدار است چون فاخته ، قمرى ، ساق ، حر ، قطا ، ورشان و مانند آن نر باشند يا ماده و نزد عموم همان اهلى را گويند و بنقل از اصمعى آورده كه حمام همان كبوتر چاهى است كه چند رسته دارد و آن را يمام گويند و فرق آنها اينست كه زير دم حمام و پهلوى پشتش سفيد است و پس دم يمامه سفيدى ندارد . و نورى در تحرير از اصمعى آورده كه حمام همان طوقدارانند كه سبزى يا سرخى يا سياهى گردن آنها است . كسائى گفته : حمام كبوتر دشتى است و يمام كبوتر خانگى و گفته اصمعى درست است و بنقل ازهرى از شافعى حمام هر پرنده‌اى است كه آب را قورت دهد يكباره و قوقو كند پيوسته ( و پس از نقل اختلافى و گواه آوردن شعرى گفته ) :